هر غذایی، غذای همه وقت نیست. غذای ماه رمضان با غذای ظهر یک روز اداری فرق دارد، همان‌طور که غذای نذری محرم یا ولیمه‌ی حج، حکمت و حال‌وهوای دیگری دارد.

ما در نوتری‌لاین این تفاوت را به‌خوبی می‌دانیم؛ چون سال‌هاست کنارش ایستاده‌ایم—کنار دیگ‌های نذری، سفره‌های افطار، و مهمانی‌های حاجی برگشته. می‌دانیم قیمه‌ی محرم فقط یک خورش نیست؛ یک رسم است. می‌دانیم آش افطار باید سبک باشد، اما دل‌چسب؛ و می‌دانیم ولیمه‌ی حج باید هم آبرومند باشد، هم صمیمی.

در غذاهای مناسبتی، فقط طعم مهم نیست—حس مهم‌تر است. هر لقمه باید بوی نیت بدهد، بوی جمع، بوی دلگرمی.

نوتری‌لاین برای این موقعیت‌ها، نه با منوی اداری می‌آید، نه با قالب‌های همیشگی. هر مناسبت، منوی خودش را دارد، با دستور پخت مخصوص، مواد اولیه‌ی متناسب، و سبک پختی که «همان چیزی» باشد که باید.

قابلمه‌ی نذری، اگر بی‌حوصله جوش بخورد، مزه نمی‌دهد. ولیمه اگر با بی‌تفاوتی پخته شود، رسم را سبک می‌کند. ما این را بلدیم. چون به نیت پشت غذا احترام می‌گذاریم.